کلمه مکاترونیک برای اولین بار در سال 1969 توسط یک مهندس ژاپنی شاغل در شرکت یاسکاوا الکتریک برای یکپارچه‌سازی (integration) زمینه‌های مکانیک و الکترونیک در کنترل موتورهای الکتریکی ارائه گردید. این کلمه مشتمل بر دو بخش mecha به مفهوم مکانیسم‌ها و tronics به معنای الکترونیک می‌باشد. مکاترونیک یک رشته چند تخصصی، شامل رشته‌های مهندسی مکانیک، مهندسی الکترونیک و مهندسی کامپیوتر است. تفاوت اصلی مکاترونیک با رباتیک در آن است که سیستم‌های مکاترونیکی ورودی‌هایشان فراهم شده است (تمام ورودی‌ها از قبل تعریف شده و شناخته شده است)؛ در حالی‌که سیستم‌های رباتیکی باید خودشان ورودی‌ها را از محیط دریافت نمایند.

در دهه هشتاد میلادی با ظهور فناوری اطلاعات، مهندسین شروع به مدفون نمودن میکروپروسسورها در سیستم‌های مکانیکی برای بهبود عملکرد آنها نمودند. ماشین‌های CNC و ربات‌های جمع و جور گردیدند و کاربردهای خودرویی مانند کنترل الکترونیکی موتور و سیستم‌های ABS کاربرد فراوانی پیدا نمودند. در دهه نود میلادی فناوری مخابراتی نیز به این مجموعه افزوده شد و محصولاتی حاصل شد که امکان اتصال به شبکه‌های بزرگ را داشتند. این امر مواردی مانند کنترل از راه دور بازوهای روبات را میسر ساخت. همزمان سنسورها وعملگرهای کوچکتر (در مقیاس میکرو) در محصولات جدید مورد استفاده قرار گرفتند و سیستم‌های MEMS مانند شتاب‌سنج‌های سیلیکونی که کیسه‌های هوا را در خودرو فعال می‌ساختند ساخته شد. در دهه اخیر با افزودن شدن هوشمندی، فناوری بی‌سیم و ظهور فناوری نانو، ضمن ارتقاء کیفی عملکرد ،کاسته شده از ابعاد سیستم‌ها روند شتابنده‌ای یافت.

این جزوه در 83 صفحه و در قالب PDF ارائه شده است.